AD – zaterdag 10 september 2016
INTERVIEW PRINSES IRENE

'We zitten in een WAANZINNIGE CRISIS omdat we slecht met onze aarde omgaan'

Prinses Irene heeft in Zuid-Afrika een natuurreservaat opgebouwd nadat ze een persoonlijke crisis meemaakte. Daardoor kwam ze dichter bij de natuur en ging er naar leven. Ze schreef er het boek ‘Bergplaas’ over. Ze hoopt dat meer Nederlanders die keuze maken, nu de politiek achterblijft. U hebt daar een overweldigende natuur meegemaakt, ik kan me zo maar voorstellen dat u daar ooit begraven wilt worden. “Zeker, ik wil dat mijn as daar wordt uitgestrooid. Het is een unieke plek, het is zo bijzonder. Het is een helende plek, het heeft mij en anderen zoveel gegeven. Het is wild en in die halfwoestijn kun je je nergens verbergen. Je wordt geconfronteerd met jezelf. Het is hoog in de bergen continu ander weer. Van storm naar de ongelooflijke hitte en de ijskou van Antarctica die je in het gezicht blaast.
Het is echt. Het is waar. Het is eerlijk.”     

Uit: ‘BEZIELDE KOSMOS’   -  Ervin Laszlo

 

Nieuwe wetenschappelijke visie op leven en bewustzijn in het universum

NATUUR EN KOSMOS WEER VERBONDEN

Irene van Lippe-Biesterfeld

In onze 21e eeuw participeren we in een belangrijke transformatie, een verschuiving van een mechanistische en gesegmenteerde denkwijze naar een allesomvattend, geïntegreerd wereldbeeld. Wij zijn toe aan een herbezinning op onze positie in de natuur en de kosmos.De energie van deze transformatie is vergelijkbaar met een machtige stroom die door al het bestaande vloeit en werkzaam is in elk individu en andere levensvormen. Dit proces voltrekt zich, of we ons ervan bewust zijn of niet.

In deze transformatie kunnen we de stap naar VRIJHEID doen, naar de vreugde die samenleven met alle uiteenlopende culturen en levensvormen ons kan schenken – de stap naar het ‘wij’ dat Thomas Berry heeft voorgesteld. Nu de antropocentrische manier van leven een doodlopende weg is gebleken, zijn veel mensen bezig deze verandering door te voeren. Eindelijk beginnen we te begrijpen dat we voor een fundamentele keuze zijn komen te staan: doorgaan met het verslinden van de hulpbronnen van de aarde, of ons openstellen voor een geïntegreerde kijk op de wereld. Onze beslissingen en de gevolgen ervan zullen een totaal andere werkelijkheid op aarde creëren.

Mijn persoonlijke levensweg heeft ertoe geleid dat ik ervan doordrongen raakte dat wij deel uitmaken van de Grote Leefgemeenschap. We maken zowel biologisch als geestelijk deel uit van deze grote gemeenschap van alle leven en moeten ons daarom grondig opnieuw op onze rol in deze eenheid bezinnen. Alle niet-menselijke levensvormen maken er eveneens deel van uit, maar zij beschikken niet over het vermogen tot rationeel denken dat een bemiddelaar kan zijn tussen de Bron die zij in zich dragen en de uiterlijke Bron waaraan zij deelhebben. Onze speurtocht naar onze innerlijke natuur is een gebiedende eis, opdat we onszelf gaan toestaan vanuit dit perspectief van heelheid (heiligheid) te gaan werken en leven. Het is voor mij duidelijk dat we niet in vrede zullen leven zolang we onszelf niet volledig accepteren.

Wat is INNERLIJKE VREDE?

Voor mij is het datgene wat we kunnen verwezenlijken door te aanvaarden wie we in werkelijkheid zijn: door onze essentie of innerlijke natuur te leren kennen en te gaan begrijpen waarom wij in de verschillende omstandigheden en contexten van ons leven handelen zoals we doen. En door de verrukkelijke waarheid die we in onszelf meedragen te erkennen dat we een deel zijn dat met het geheel verbonden is. We zijn er zowel in biologisch als in spiritueel opzicht mee verbonden: het is ‘interbeing’ (in wederkerige afhankelijkheid van en verbondenheid met alles bestaan) zoals de uit Vietnam afkomstige boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh het noemt. Dankzij deze connectie kunnen we beseffen wat liefde in feite is. Helderheid is een belangrijk aspect van liefde en van het vermogen het ik opzij te zetten. Door te leren onze angsten onder ogen te zien en ze te overwinnen, kunnen we stap voor stap toegroeien naar waarachtige liefde en onszelf gaan respecteren en aanvaarden samen met al wat is. Hoe inniger we onze innerlijke natuur omhelzen, des te sterker we ons met onze omgeving verbonden weten. Elk levend organisme is hier op grond van zijn intrinsieke waarde, om de andere levensvormen te dienen, alsook het geheel. Dit geldt ook voor ons mensen.

Onze vervreemding van de aarde en alles wat boven en onder haar oppervlak leeft, was een immense, gruwelijke vergissing die ons zover heeft gebracht dat we een groot deel van onze planeet en haar bewoners hebben vernietigd, hetgeen betekent dat we tegelijkertijd delen van onszelf hebben uitgewist. We kunnen alleen maar gissen naar de schade die dit alles aan de kosmos heeft toegebracht. Om die reden gaan innerlijke helingsprocessen hand in hand met de heelwording van de aarde. Onze rol als menselijke soort brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee, omdat wij ons bewust kunnen zijn van wat we doen.

De mentaliteitsverandering die tot ‘interbeing’ leidt, lijkt misschien radicaal, omdat ze een ingrijpende verandering van onze manier van denken vereist. We zullen de muur tussen enerzijds de persoon die we menen te moeten zijn in ons werk en anderzijds degene die we in onze thuissituatie zijn, moeten slechten. Alleen ‘hele’ mensen kunnen helende beslissingen nemen. Deze mentaliteitsverandering vereist dat er een verbinding bestaat tussen persoonlijke groei en economische vooruitgang. We kunnen geen zaken doen, onderricht geven en anderen helpen zonder ons ervoor in te zetten zoals we werkelijk zijn. Alleen door de groei van onze INNERLIJKE VRIJHEID kunnen de dingen ten goede veranderen. Je openstellen, ontvankelijk zijn, is een essentiële voorwaarde voor deze groei, ook als dit betekent dat we onze kijk op onszelf en het leven moeten veranderen.

We hebben het vermogen de eenheid van alle leven te ‘voelen’, we kunnen het ‘ervaren’, zoals veel mensen hebben getuigd. Deze ervaring kan ons leven veranderen, zoals ook het mijne erdoor werd veranderd. Iedere verandering die we doorvoeren, alle angst die we overwinnen en tot liefde transformeren resoneert met deze allesomvattende Leefgemeenschap waarvan wij deel uitmaken. Ervin Laszlo verklaart dit en schetst er een gedegen basis voor. Het Akasha-veld registreert al onze intenties en alles wat we denken en doen, net zoals het alles wat er in de natuur gebeurt registreert. Deze kennis van en inzicht in het A-veld tilt datgene wat we al sinds prehistorische tijden in de heelkunst hebben geweten naar een modern wetenschappelijk niveau. In het domein waar de aandacht altijd was gericht op innerlijke groei en BEWUSTZIJNSVERRUIMING, werd het Akasha-veld gezien als een kroniek vol informatie, een soort Wereldbibliotheek waarop we, niet gehinderd door beperkingen in ruimte en tijd, ons konden afstemmen om er informatie uit te putten. Het ‘weten’  betreffende dit veld was gebaseerd op rechtstreekse mystieke ervaring en wijsgerig inzicht. Het werd geacht alle informatie te bevatten over alles wat bestaat en ooit heeft bestaan, zowel op aarde als in de rest van het universum.

Traditionele culturen leven nog steeds in dit besef van allesomvattende eenheid; zij zijn actief verbonden met al wat leeft, en al wat leeft is in hun dagelijks leven innig verbonden met hun innerlijke natuur. Ik bedoel niet dat we zouden moeten gaan leven als zij. Echter, hoe meer we ons ontwikkelen tot ‘multizintuiglijke’ personen, zoals Gary Zukav schreef, des te beter kunnen we de machtige samenhang van alle dingen beseffen, voelen en ervaren. Dan kunnen we ons openstellen voor de vele vormen van leven om ons heen, in het besef van onze wederkerige afhankelijkheid. Een multizintuiglijk iemand is in staat niet alleen de energieën van andere mensen te bespeuren, maar ook die van bloemen, de zon, de bomen en de aarde, en zelfs de komst van een natuurramp als een aardbeving of tsunami … We dragen dit vermogen in ons innerlijk, maar hebben er heel lang geen gebruik van gemaakt. Enige oefening kan dit vermogen nieuw leven inblazen. Om te beginnen moeten we open en ontvankelijk WILLEN zijn, open willen staan voor andere culturen en vormen van leven.

We moeten bereid zijn ons los te maken uit het jachten en jagen van onze hedendaagse samenleving, door zo nu en dan tijd en ruimte vrij te maken voor alleen maar voelen en luisteren. Op die manier vinden we de kracht die in ons innerlijk besloten ligt en kunnen we de blik gaan richten op wat er moet worden gedaan om de wereld buiten onszelf te helen. We moeten de bereidheid hebben een zodanige verandering in onze manier van waarnemen toe te laten dat wij andere mensen, en alle andere levensvormen, van ziel tot ziel leren zien. Zelfs huisdieren of de bomen en struiken om ons heen bespeuren hoe we anderen bejegenen, hoe we beslissingen nemen en hoe we ons voelen als we thuiskomen.

Je zult moeten voelen dat je in feite EEN bent met andere mensen, de natuur en de kosmos. Op die manier kun je een bewust deel van deze Allesomvattende, prachtige biosfeer worden.Zodra je voeling krijgt met je eigen unieke natuur en persoonlijke dynamiek, ben je niet langer een onduidelijke tegenwoordigheid. Integendeel, dan dragen je voetstap, je lach, je intelligentie, je inzicht, je ogen enzovoort op een volstrekt unieke manier bij aan de wereld. Inderdaad, we zouden ons moeten openstellen voor alle uiteenlopende levensvormen om ons heen. Wij zijn niet alleen en het is aan ons om open te staan en ontvankelijk te zijn voor de eenheid van alle dingen, voor de bestendige verbondenheid van alles, een besef dat ons sterk maakt en ons ervan bewust maakt dat we meer zijn dan de optelsom van een mechanistisch systeem.

Is het niet zo dat we de ogen moeten en kunnen openen voor de urgente noodzaak een andere geesteshouding te cultiveren, gericht op het in stand houden van alle levensvormen voor het leven zelf? Onze overlevingsdrang zou moeten prevaleren; we zouden ons steeds duidelijker bewust moeten worden van de ontwrichtingen die we in onszelf en onze omgeving teweeg hebben gebracht. Dit vereist dat we er bewust voor kiezen onze aarde te conserveren voor onze kleinkinderen en de kleinkinderen van mieren en vogels, grassen en walvissen! Wij hebben zoveel ruimte in beslag genomen, dat we veel dieren thans alleen nog toestaan om in een dierentuin te leven, of in een omheind natuurpark.

Ieder van ons zal dit innerlijke besluit moeten nemen, de keuze tussen de illusie van afzondering of leven in het besef van de eenheid van alle dingen in de overweldigende symfonie van het Leven zelf. Pas als we ons verbonden weten met alle leven, zal ons hart weer beginnen te zingen. Deze verbondenheid met dieren en alle andere elementen van de natuur zal ons leven verrijken en creatiever maken. Zo zijn we weer ingebed in de grote Leefgemeenschap. De hele aarde, met al haar dieren en andere schepselen en de rest van de kosmos, vormt de context voor deze dringend noodzakelijke verandering van geesteshouding, deze omslag van de waan van afzondering naar het besef van eenheid. We kunnen allemaal op uitzonderlijke en verbluffend samenhangende manieren werken aan het herontdekken en herstellen van onze wederkerige afhankelijkheid van al wat bestaat. We moeten ons bij deze keuze echter niet laten leiden door angst of gebrek, maar door de duidelijke intentie om de onbeschrijflijke schoonheid van de talloze vormen van leven op onze aarde in stand te houden. Dit geldt evenzeer voor de bezielde kosmos zelf – het herstel van ons verbondenheidsbesef ermee is eveneens en gelukkig makende herontdekking!

Literatuur

Thomas Berry, The Great Work.
Bell Tower, New York 1999.
www.natuurcollege.nl

< Terug naar artikelen

>We zitten in een WAANZINNIGE CRISIS